Uwierz w ducha!

Wiem, że temat duchów, dla wielu z was wydaje się śmieszny i irracjonalny, rozumiem to. Ja także kiedyś myślałam, że całe to "gadanie" o duchach, wampirach, wilkołakach jest jedną wielką bajką na dobranoc dla niegrzecznych dzieci.. Jak miałam 16 lat, weszłam na strych w poszukiwaniu tzw. "przeszłości" moich dziadków, miałam do zrobienia jakaś prezentację na historię, bodajże drzewo genealogiczne, miałam najlepsze oceny w klasie, więc moja praca musiała być zawsze dopracowana bardzo profesjonalnie. Znalazłam obraz młodej dziewczynki, właściwie zdjęcie, bardzo stare, pożółkłe w ramie, z której odpadało pozłocenie. Dziadkowie odpowiedzieli mi, że nie mają pojęcia kto to i skąd to się tam wzięło. Jestem zakochana w antykach, więc powiesiłam sobie zdjęcie na ścianie Od tego momentu zaczęły dziać się dziwne rzeczy.obraz spadał sam ze ściany, patrząc na zdjęcie miałam wrażenie, że dziewczynka płacze. Gdy otwierałam okno [ był to lipiec] zawiewał bardzo zimny wiatr i podnosił firanki, a zdjęcie wciąż samo spadało, jakby nie chciało wisieć za wszelką cenę. Aż raz spadło i rozbiła się szyba ramy. Odniosłam powrotem na strych.a na następny dzień już go tam nie było.zaginęło bez śladu.